Þið eruð ótengd. Stöðvar sem þið hafið þegar heimsótt virka áfram. Leikir þurfa nettengingu.
Stóra Gera-ferðin
Gakktu þessa leið
Leikhúsið í Gera
Theaterplatz 1, 07548 Gera
Hljóðleiðsögn
Raddupptaka búin til með gervigreind.
Stutt útgáfa · 0:32
Spilun mistókst.
Rödd þessa tækis
Rödd þessa tækis.
Skjátextar
Engin viðeigandi rödd á þessu tæki.
Lesa textann
Leikhúsið í Gera.
Leikhúsið var reist á árunum 1900 til 1902 eftir teikningum arkitektsins Heinrichs Seeling. Það þykir eitt fegursta leikhús í jugendstíl í Þýringalandi.
Gera hafði þá auðgast á vefnaðariðnaði og þessi glæsilega bygging ber vott um sjálfstraust borgarinnar. Enn í dag eru hér sýnd leikrit, óperur, ballett, tónleikar og brúðuleikhús.
Takið eftir: Sveigðar línur og skraut á framhliðinni – dæmigerður jugendstíll.
Küchengarten var gerður árið 1729 sem barokkskrúðgarður að franskri fyrirmynd. Á árunum 1729 til 1732 reis appelsínuhúsið með sveigðum hálfhring sínum.
Í appelsínuhúsum voru viðkvæmar plöntur á borð við sítrustré geymdar yfir veturinn. Nú sýnir Listasafn Gera (Kunstsammlung Gera) hér málverk og grafík.
Takið eftir: Samhverfa hálfhringsins – best að sjá hana úr miðjum garðinum.
Í þessu húsi í Untermhaus fæddist Otto Dix árið 1891. Hann varð einn merkasti þýski listmálari 20. aldar.
Fæðingarstaður hans er nú safn sem kynnir líf og verk listamannsins.
Hér var opnuð safna- og sýningasamstæða 2. desember 1991 í tilefni af 100 ára fæðingarafmæli listamannsins. Sögulegt heimilisumhverfið sýnir daglegt líf á fábrotnu verkamannaheimili um 1900.
Takið eftir: Bakkar Elster rétt hjá – þetta landslag sá Dix sem barn.
Belgíski listamaðurinn og arkitektinn Henry van de Velde reisti villuna 1913/14 fyrir vefnaðarframleiðandann Paul Schulenburg – hús, innréttingar og garð, allt úr einni hendi. Van de Velde er talinn einn af frumkvöðlum Bauhaus.
Árið 1946 voru eignir fjölskyldunnar teknar eignarnámi og síðar var hér heilbrigðisskóli. Frá 1997 hefur húsið verið gert upp af alúð. Nú er það safn með stærsta safni bókahönnunar van de Veldes í Evrópu. Í garðinum stendur „Stúlka á hækjum sér“ eftir Richard Engelmann.
Takið eftir: Hús og garður mynda eina listræna heild – takið eftir rólegum, mjúklega sveigðum formunum.
Bæjarapótekið var reist árið 1592 og er önnur tveggja endurreisnarbygginga sem varðveist hafa í Gera.
Djásn þess er ríkulega skreyttur útskotsgluggi frá árinu 1606.
Húsið hefur verið notað sem apótek frá 1847. Undir því eru tveir Höhler, sögulegir geymslukjallarar frá 1712, þar sem jafn svali var áður nýttur til að geyma tinktúrur, lýsi og safa.
Takið eftir: Útskotsglugginn: glugginn sem skagar út úr framhliðinni.
Myndhöggvarinn Caspar Junghans gerði brunninn árið 1685. Hann sýnir biblíuhetjuna Samson og er miðpunktur markaðstorgsins.
Frummyndinni var skipt út fyrir eftirmynd árið 1979.
Í tæp 140 ár stóð gosbrunnurinn fyrst í horni markaðstorgsins og sá fólki fyrir drykkjarvatni og vatni til daglegra nota. Ekki fyrr en síðar var hann færður á miðju torgsins.
Takið eftir: Skoðið vel styttuna efst á brunninum.
Ráðhúsið var reist á árunum 1573 til 1575 í endurreisnarstíl og er eitt af kennileitum borgarinnar.
Á ríkulega skreyttri aðaldyragáttinni hefur varðveist sögulegur lengdarkvarði. Með honum gátu kaupmenn og viðskiptavinir á markaðnum mælt lengdir.
Fram á fyrstu ár 20. aldar bjó turnvörður í ráðhústurninum og átti að tilkynna um eldsvoða. Frá 1988 hefur handspilað klukknaspil hljómað úr efsta turnhúsinu.
Takið eftir: Leitið að gamla lengdarkvarðanum á dyragáttinni.
Undir gamla bænum liggur önnur Gera: kjallarar grafnir inn í klöppina, kallaðir Höhler.
Borgarar með bruggréttindi geymdu bjórinn sinn kaldan hér niðri. Suma Höhler-kjallarana má skoða í leiðsögn – inngangurinn að safnkjöllurunum (Museumshöhler) er við Steinweg, á horni Geithes Passage.
Takið eftir: Látlausir inngangarnir – handan þeirra hefjast undirheimarnir.
Þetta er eina húsið í gamla bænum sem stóð óskemmt eftir brunann mikla árið 1780.
Það er kennt við Schreiber-fjölskylduna sem bjó hér frá 1716 til 1847. Nú hýsir það Náttúrugripasafnið.
Núverandi hús var reist á árunum 1686–1688 á leifum eldra húss sem hafði brunnið. Rannsóknir á þakbitunum staðfesta þessa aldursgreiningu; barokksalurinn á þriðju hæð er einnig frá þeim tíma.
Takið eftir: Ímyndið ykkur: allt í kring brann – nema þetta hús.
Gamla Jóhannesarkirkjan við Johannisplatz brann í brunanum mikla árið 1780. Nýja kirkjan, sú stærsta í Gera, var reist eftir teikningum Constantins Lipsius og Augusts Hartel og að mestu greidd með framlögum bæjarbúa. Hún var vígð 18. september 1885 – nákvæmlega 105 árum eftir brunann.
Í apríl 1945 eyðilögðu sprengjur þak hennar og glugga; hún var endurnýjuð á árunum 1972 til 1975. Haustið 1989 hófust hér friðarbænirnar sem mótmæli friðsömu byltingarinnar í Gera spruttu upp úr. Inni hljómar Kreutzbach-orgel frá 1885 með 57 röddum.
Takið eftir: Rauður múrsteinn og turn sem gnæfir 70 metra upp í himininn.