Спампаванае выкарыстоўвае сховішча гэтага браўзера. Пры недахопе месца браўзер можа яго выдаліць. Праверце гатоўнасць перад выхадам. Схема прыпынкаў, не вулічная навігацыя.
Захавайце адзін маршрут і яго аўдыя на выбранай мове на гэтай прыладзе. Не гатова без інтэрнэту: Для гульняў патрэбнае падключэнне да інтэрнэту.
Тэатр Геры.
Тэатр быў пабудаваны ў 1900–1902 гадах па праекце архітэктара Генрыха Зеелінга. Ён лічыцца адным з найпрыгажэйшых тэатраў у стылі мадэрн у Цюрынгіі.
Гера тады разбагацела на тэкстыльнай прамысловасці — і гэты пышны будынак сведчыць пра ўпэўненасць горада ў сабе. Тут і сёння ідуць драматычныя спектаклі, опера, балет, канцэрты і лялечны тэатр.
Звярніце ўвагу: Выгнутыя лініі і арнаменты фасада — тыповы мадэрн.
Аранжарэя і Кюхенгартэн.
Кюхенгартэн быў закладзены ў 1729 годзе як барочны сад для адпачынку па французскім узоры. У 1729–1732 гадах тут паўстала аранжарэя з яе выгнутым паўкругам.
У аранжарэях зімавалі пяшчотныя расліны, напрыклад цытрусавыя дрэвы. Сёння Мастацкі збор Геры паказвае тут жывапіс і графіку.
Звярніце ўвагу: Сіметрыя паўкруга — лепш за ўсё яе відаць з цэнтра саду.
Царква Святой Марыі ва Унтэрмхаўзе.
Познаготычная царква была пабудавана каля 1440 года. Унутры яна захоўвае каштоўны алтар XV стагоддзя.
Разам з мостам цераз Белы Эльстэр яна ўтварае самы фатаграфаваны від Геры.
У 1736 годзе царква стала парафіяльнай царквой для Унтэрмхауса, Грыса і Кубы. З 1802 да 1854 года войска Ройса выкарыстоўвала яе таксама як гарнізонную царкву.
Звярніце ўвагу: Прайдзіце некалькі крокаў да моста — адтуль і адкрываецца славуты від.
Дом Ота Дзікса.
У гэтым доме ва Унтэрмхаўзе ў 1891 годзе нарадзіўся Ота Дзікс. Ён стаў адным з найвыдатнейшых нямецкіх мастакоў XX стагоддзя.
Сёння ў яго родным доме музей, прысвечаны жыццю і творчасці мастака.
Да 100-годдзя з дня нараджэння мастака тут 2 снежня 1991 года адкрыўся музейна-галерэйны комплекс. Гістарычны жылы інтэр’ер паказвае штодзённае жыццё звычайнай рабочай сям’і каля 1900 года.
Звярніце ўвагу: Бераг Эльстэра зусім побач — гэты краявід Дзікс бачыў у дзяцінстве.
Замак Остэрштайн.
Калісьці на гары Хайнберг стаяла рэзідэнцыя ўладароў краю. 6 красавіка 1945 года замак быў амаль цалкам разбураны, а ў 1962 годзе яго рэшткі знеслі.
Захавалася галоўная вежа — бергфрыд. Сёння гэта аглядальная вежа з выглядам на Унтэрмхаўз і даліну Эльстэра.
Звярніце ўвагу: Від уніз — на Унтэрмхаўз і Эльстэр.
Хофвізенпарк.
Парк на беразе Белага Эльстэра быў цалкам перапланаваны да Федэральнай садовай выставы 2007 года, якую Гера праводзіла разам з Роненбургам.
Сёння гэта любімае месца для шпацыраў, спорту і сямейнага адпачынку ў самым цэнтры горада.
Звярніце ўвагу: Сцежкі ўздоўж Белага Эльстэра.
Гарадскі музей.
Будынак узвялі ў 1724–1738 гадах як папраўчы дом і сірочы прытулак.
Пасля грунтоўнай рэстаўрацыі Гарадскі музей зноў адкрыўся ў 2005 годзе і з таго часу расказвае гісторыю Геры.
Звярніце ўвагу: Строгі барочны фасад — збудаваны дзеля парадку, а не дзеля пышнасці.
Гарадская аптэка.
Гарадская аптэка была пабудавана ў 1592 годзе — гэта другі з захаваных будынкаў эпохі Рэнесансу ў Геры.
Яе скарб — багата аздоблены эркер 1606 года.
З 1847 года будынак выкарыстоўваецца як аптэка. Пад ім знаходзяцца два гістарычныя падземныя скляпы (Höhler) 1712 года, пастаянная прахалода якіх некалі служыла для захоўвання настоек, рыбінага тлушчу і сокаў.
Звярніце ўвагу: Эркер — акно, што выступае з фасада.
Фантан Самсона.
Скульптар Каспар Юнгханс стварыў фантан у 1685 годзе. Ён выяўляе біблейскага героя Самсона і з’яўляецца сэрцам Рыначнай плошчы.
У 1979 годзе арыгінал замянілі копіяй.
Спачатку фантан амаль 140 гадоў стаяў у адным з куткоў рынкавай плошчы і даваў ваду для піцця і гаспадарчых патрэб. Толькі пазней яго перанеслі ў цэнтр плошчы.
Звярніце ўвагу: Добра разгледзьце фігуру на версе фантана.
Ратуша.
Ратуша была пабудавана ў 1573–1575 гадах у стылі Рэнесансу і з’яўляецца сімвалам горада.
На багата аздобленым галоўным партале захавалася гістарычная мера даўжыні. Па ёй гандляры і пакупнікі на рынку маглі праверыць, ці правільна адмерана.
Да пачатку XX стагоддзя ў вежы ратушы жыў вартаўнік, які павінен быў паведамляць пра пажары. З 1988 года з верхняй надбудовы вежы гучыць музычны інструмент са званоў, на якім граюць уручную.
Звярніце ўвагу: Знайдзіце на партале старую меру даўжыні.
Höhler — старыя піўныя скляпы Геры.
Пад Старым горадам ляжыць другая Гера: высечаныя ў скале скляпы, якія называюць Höhler.
Гараджане, што мелі права варыць піва, захоўвалі яго тут у прахалодзе. Некаторыя Höhler можна наведаць з экскурсіяй — уваход у музейныя скляпы знаходзіцца на вуліцы Штайнвег, на рагу з пасажам Гайтэса.
Звярніце ўвагу: Непрыкметныя ўваходы — за імі пачынаецца падземны свет.
Дом Шрайбера.
Гэта адзіны дом Старога горада, які без пашкоджанняў перажыў вялікі пажар 1780 года.
Ён названы ў гонар сям’і Шрайбер, якая жыла тут з 1716 па 1847 год. Сёння ў ім размяшчаецца Музей прыродазнаўства.
Сённяшні будынак узвялі ў 1686–1688 гадах на рэштках папярэдняй пабудовы, якая згарэла. Даследаванні дахавых бэлек пацвярджаюць гэты час будаўніцтва; барочная зала на трэцім надземным паверсе таксама паходзіць з таго часу.
Звярніце ўвагу: Уявіце: вакол усё гарэла — і толькі гэты дом не.
Царква Святога Збаўцы.
Барочная царква была ўзведзена ў 1717–1720 гадах на Нікалаібергу — самым высокім пункце Старога горада.
Унутры яна здзіўляе: інтэр’ер аформлены ў стылі мадэрн.
Звярніце ўвагу: Звонку барока, унутры мадэрн.
Царква Святога Яна.
Старая царква Святога Яна на Ёханісплац выгарэла падчас вялікага пажару 1780 года. Новую, самую вялікую царкву Геры, пабудавалі па праекце Канстанціна Ліпсіуса і Аўгуста Хартэля — пераважна на ахвяраванні гараджан. Яе асвяцілі 18 верасня 1885 года — роўна праз 105 гадоў пасля пажару.
У красавіку 1945 года бомбы знішчылі дах і вокны, у 1972–1975 гадах царкву аднавілі. Восенню 1989 года тут пачаліся малітвы за мір, з якіх выраслі дэманстрацыі Мірнай рэвалюцыі ў Геры. Унутры гучыць арган Кройцбаха 1885 года з 57 рэгістрамі.
Звярніце ўвагу: Чырвоная цэгла і вежа, што ўзносіцца ў неба на 70 метраў.
Дом Шуленбурга.
Бельгійскі мастак і архітэктар Анры ван дэ Вельдэ пабудаваў вілу ў 1913/14 гадах для тэкстыльнага фабрыканта Паўля Шуленбурга — дом, інтэр’еры і сад створаны адным майстрам. Ван дэ Вельдэ лічыцца папярэднікам Баўхаўза.
У 1946 годзе маёмасць сям’і канфіскавалі, пазней тут размяшчалася медыцынская вучэльня. З 1997 года дом з любоўю рэстаўруюць. Сёння тут музей з найбуйнейшай у Еўропе калекцыяй кніжнага афармлення ван дэ Вельдэ. У садзе стаіць «Скурчаная дзяўчына» Рыхарда Энгельмана.
Звярніце ўвагу: Дом і сад — адзіны цэласны твор мастацтва: звярніце ўвагу на спакойныя, плаўныя формы.
Батанічны сад.
Батанічны сад быў закладзены ў 1864 годзе як гарадскі сад для жыхароў – тады яшчэ за старой гарадской сцяной. З таго часу горад разросся вакол яго, і сёння гэты зялёны аазіс плошчай каля 0,7 гектара знаходзіцца побач з цэнтрам.
Дзве крыніцы, вежавы дом у стылі позняга класіцызму і асяроддзі ад паўсухога лугу да вільготнага робяць гэты невялікі сад сапраўднай прыродазнаўчай сцежкай. Ідзіце па дарожках і заўважайце, як раслінасць і ландшафт мяняюцца разам з вільготнасцю.
Палац Тынц.
У 1745 годзе быў закладзены першы камень палаца Тынц, а ў 1748 годзе барочны комплекс быў завершаны. Ён паўстаў на месцы сярэднявечнага замка на вадзе або сядзібнага дома маёнтка Тынц.
З цягам часу палац служыў летняй рэзідэнцыяй, рэзідэнцыяй для ўдоў, шпіталем і народным універсітэтам для дарослых. Сёння ён уваходзіць у кампус Дуальнай вышэйшай школы Гера-Айзенах. Звярніце ўвагу на сіметрычны фасад і цэнтральны рызаліт – тыповыя элементы барока.
Цэнтральны вакзал Геры.
У 1859 годзе чыгунка дайшла да Геры, і на гэтым месцы ўзнік першы вакзал. Цяперашні будынак вакзала з'явіўся ў 1881 годзе. Пасля завяршэння шклянога дэбаркадэра ў 1911 годзе Гера стала важным прыпынкам на лініі Берлін–Лейпцыг–Мюнхен.
Вайна і падзел Германіі змянілі чыгуначную сетку і зменшылі значэнне Геры як чыгуначнага вузла. Сёння вакзал – гэта брама ў горад і вузел рэгіянальнага транспарту. Адсюль зусім блізка да трамвая, тэатра, Кюхенгартэна і Старога горада.
Гарадская сцяна Геры.
Рэшткі сярэднявечнай гарадской сцяны Геры сёння схаваныя сярод будынкаў Старога горада. Гэтыя камяні лёгка не заўважыць: сцяна ўрасла ў пазнейшыя вуліцы, двары і дамы і не стаіць асобным помнікам у гарадской прасторы.
Спыніцеся ненадоўга ля адкрытага ўчастка каля Нікалаістрасэ (Nicolaistraße). Ён дазваляе ўявіць колішнюю мяжу абароненага паселішча і дапамагае зразумець вузкія завулкі і перапады вышыні Старога горада.
Дом Фербера · Музей прыкладнога мастацтва.
За барочным фасадам Дома Фербера Музей прыкладнога мастацтва паказвае, як дызайн фармуе паўсядзённае жыццё. Будынак належыць да самых уражлівых гістарычных мяшчанскіх дамоў Геры і стварае для калекцыі асаблівую рамку.
Тут прадстаўлены дэкаратыўна-прыкладное мастацтва, мода, мэбля і побытавыя рэчы – ад ар-дэко і керамікі Баўхаўза да дызайну ГДР. Спачатку разгледзьце дэталі фасада, а потым уявіце кантраст паміж гістарычнымі заламі і сучаснымі экспанатамі ўнутры.
Пастаянная экспазіцыя засяроджвае ўвагу на гадах паміж дзвюма сусветнымі войнамі. Сярод яе асноўных акцэнтаў — фатаграфіі Aenne Biermann і працы архітэктара і дызайнера Thilo Schoder.
Прыдворны і камеральны маёнтак (Hofgut).
Ніжэй за замак Остэрштайн граф Генрых XVIII Ройс-Гера (Heinrich XVIII Reuß-Gera) у 1728 годзе загадаў закласці вялікі маёнтак. Камеральны, або прыдворны, маёнтак (Kammergut, Hofgut) забяспечваў княскі двор і кіраваў яго гаспадаркай.
Да ансамбля належалі будынак рэнтамта (фінансавай управы), пральня, гумны, свірны і каретні. Па трывалых формах будынкаў і дварах і сёння можна прачытаць іх ранейшае прызначэнне. Паглядзіце ўверх па схіле: вось як блізка адзін да аднаго стаялі гаспадарчы двор і рэзідэнцыя.
Архітэктар Melchior Brenner спраектаваў сядзібны гаспадарчы двор як комплекс трапецападобнай формы. Былы будынак пральні пашырылі ў 1859/60 гадах і аздобілі неагатычным ступеньчатым франтонам, створаным з улікам тагачасных змен у замку.
Гістарычная Рыначная плошча.
Рыначная плошча Геры ўжо стагоддзямі з'яўляецца грамадзянскім сэрцам горада. Аблічча плошчы вызначае рэнесансавая ратуша 1573–1575 гадоў побач з багата аздобленай Гарадской аптэкай і фантанам Самсона.
Звярніце ўвагу на майстэрскі партал ратушы і разнастайныя фасады вакол плошчы. Рынак і сёння застаецца месцам сустрэч, пакупак і свят – гісторыя тут па-ранейшаму частка паўсядзённага жыцця.